چرا کودکان از اسباببازیهای تکراری خسته میشوند؟ راههای افزایش تنوع در بازی
چرا کودکان از اسباببازیهای تکراری خسته میشوند؟ راههای افزایش تنوع در بازی
تقریباً همه والدین این صحنه را تجربه کردهاند: برای کودک یک اسباببازی جدید میخرند، کودک در روزهای اول با هیجان زیادی با آن بازی میکند، اما چند هفته بعد دیگر سراغش نمیرود. بعد اسباببازی دیگری وارد خانه میشود و همین اتفاق دوباره تکرار میشود.
در چنین شرایطی معمولاً یک سؤال مطرح میشود:
«چرا کودک من اینقدر زود از اسباببازیهایش خسته میشود؟»
آیا مشکل از خود اسباببازی است؟ آیا کودک به اسباببازیهای بیشتری نیاز دارد؟ آیا تنوع زیاد اسباببازیها باعث بیحوصلگی شده است؟ یا اینکه باید روش بازی کردن با اسباببازی را تغییر داد؟
واقعیت این است که بیعلاقه شدن کودک به یک اسباببازی همیشه به معنی بد بودن یا بیکیفیت بودن آن محصول نیست. گاهی کودک پس از کشف امکانات اولیه یک اسباببازی، دیگر چالش یا ایده تازهای برای ادامه بازی پیدا نمیکند. گاهی نیز تعداد زیادی اسباببازی همزمان در اختیار کودک قرار دارد و هیچکدام فرصت کافی برای تبدیل شدن به یک بازی عمیق و خلاقانه پیدا نمیکنند.
از طرف دیگر، بازی کودکان ذاتاً با کشف، تکرار، تغییر و تخیل همراه است. بنابراین هدف این نیست که کودک را مجبور کنیم همیشه با یک اسباببازی بازی کند؛ بلکه باید شرایطی ایجاد کنیم که بتواند از همان اسباببازی، تجربههای متفاوتی بسازد.
در این مقاله بررسی میکنیم چرا کودکان از بعضی اسباببازیها خسته میشوند، آیا خرید اسباببازی بیشتر راهحل مناسبی است، چگونه میتوان تنوع بازی را افزایش داد و چگونه یک اسباببازی ساده میتواند بارها به شکلهای مختلف مورد استفاده قرار بگیرد.
چرا کودکان از اسباببازیهای تکراری خسته میشوند؟
خستگی از یک اسباببازی معمولاً یک علت واحد ندارد. سن کودک، نوع اسباببازی، میزان پیچیدگی، علاقه شخصی کودک، نحوه بازی و حتی تعداد اسباببازیهای موجود در محیط میتوانند در این موضوع نقش داشته باشند.
تازگی اسباببازی از بین میرود
یکی از سادهترین دلایل این است که یک اسباببازی جدید در ابتدا تجربهای تازه ایجاد میکند.
کودک آن را بررسی میکند، قطعاتش را میشناسد، حرکتش میدهد، عملکردش را کشف میکند و ممکن است چند بار یک بازی مشابه انجام دهد.
بعد از مدتی، بخش زیادی از ویژگیهای آن برای کودک آشنا میشود.
در این مرحله اگر اسباببازی امکان بازیهای متنوعی نداشته باشد، ممکن است جذابیت اولیه خود را از دست بدهد.
این اتفاق لزوماً نشانه مشکل در کودک نیست؛ بلکه بخشی طبیعی از فرایند کشف و بازی است.
بعضی اسباببازیها فقط یک شیوه استفاده دارند
یک اسباببازی هرچه محدودتر باشد، احتمال اینکه کودک سریعتر به یک الگوی ثابت بازی برسد بیشتر است.
برای مثال، اگر یک وسیله فقط با فشار دادن یک دکمه صدایی مشخص تولید کند، کودک ممکن است خیلی سریع نحوه استفاده از آن را یاد بگیرد.
اما یک مجموعه قطعات ساختنی، عروسک، فیگور، پازل یا وسایل سادهای که امکان استفادههای مختلف دارند، میتوانند سناریوهای بیشتری ایجاد کنند.
به همین دلیل، «قابل استفاده بودن به روشهای مختلف» یکی از ویژگیهای مهم در انتخاب اسباببازی است.
کودک هنوز نمیداند با اسباببازی چه کارهای دیگری میتواند انجام دهد
گاهی مشکل از خود اسباببازی نیست؛ کودک فقط ایده جدیدی برای استفاده از آن ندارد.
مثلاً ممکن است کودک همیشه ماشینهای اسباببازی را فقط روی زمین حرکت دهد.
اما اگر همان ماشینها وارد یک بازی داستانی شوند، ناگهان امکانات جدیدی ایجاد میشود:
یک پارکینگ ساخته میشود.
یک مسابقه برگزار میشود.
یک شهر خیالی شکل میگیرد.
یک مسیر مانع ساخته میشود.
فیگورها وارد داستان میشوند.
و حتی قطعات ساختنی میتوانند برای ساخت جاده، پل یا ساختمان مورد استفاده قرار بگیرند.
در چنین شرایطی، اسباببازی تغییر نکرده است؛ بلکه «روش بازی» تغییر کرده است.
آیا کودکان واقعاً به اسباببازیهای بیشتری نیاز دارند؟
یکی از رایجترین واکنشها به بیحوصلگی کودک این است که یک اسباببازی جدید برای او خریداری شود.
اما همیشه اسباببازی بیشتر به معنی بازی بیشتر یا بهتر نیست.
یک مطالعه منتشرشده در نشریه Infant Behavior and Development، بازی ۳۶ کودک نوپا را در دو شرایط با چهار اسباببازی و شانزده اسباببازی بررسی کرد. در شرایطی که تعداد اسباببازیها کمتر بود، کودکان مدت بیشتری با یک اسباببازی بازی کردند و آن را به شیوههای متنوعتری مورد استفاده قرار دادند.
این مطالعه به معنی آن نیست که «چهار اسباببازی همیشه بهتر از شانزده اسباببازی است» یا یک عدد جادویی برای همه کودکان وجود دارد. اما یک نکته مهم را نشان میدهد:
گاهی کاهش شلوغی محیط میتواند به کودک فرصت بیشتری برای تمرکز و کشف یک اسباببازی بدهد.
آکادمی اطفال آمریکا نیز در توصیهای برای والدین پیشنهاد میکند که میتوان تعداد اسباببازیهای در دسترس را محدود و آنها را بهصورت دورهای جابهجا کرد، زیرا کودکان ممکن است با بازگشت یک اسباببازی که مدتی ندیدهاند، دوباره به آن علاقه نشان دهند.
اسباببازی چرخشی چیست و چگونه میتواند بازی را متنوعتر کند؟
یکی از روشهای ساده برای ایجاد تنوع در بازی، «چرخش اسباببازیها» است.
منظور از چرخش اسباببازی این نیست که همه وسایل کودک را جمع کنیم و هر چند روز یکبار تعداد زیادی اسباببازی جدید جایگزین کنیم.
ایده سادهتر است:
همه اسباببازیها را همزمان در اختیار کودک قرار ندهیم.
بخشی از اسباببازیها میتوانند در دسترس باشند و تعدادی دیگر برای مدتی کنار گذاشته شوند. بعد از مدتی میتوان بعضی از آنها را جایگزین کرد.
به این ترتیب، کودک ممکن است با دیدن دوباره یک اسباببازی قدیمی، احساس کند با چیزی متفاوت روبهرو شده است.
آیا باید همه اسباببازیها را مخفی کنیم؟
نه.
برخی اسباببازیها ممکن است وسیله مورد علاقه کودک باشند و بهتر است همیشه در دسترس بمانند.
همچنین پروژههایی که کودک هنوز در حال ساخت آنهاست، وسایل آرامشبخش و بعضی اسباببازیهای روزمره لزوماً نباید از دسترس خارج شوند.
هدف از چرخش اسباببازی، ایجاد نظم و تنوع است؛ نه اینکه کودک را از وسایلی که واقعاً به آنها علاقه دارد محروم کنیم.
هر چند وقت یکبار اسباببازیها را جابهجا کنیم؟
هیچ فاصله زمانی ثابت و علمی که برای همه کودکان مناسب باشد وجود ندارد.
بهتر است به رفتار کودک توجه کنید.
اگر کودک هنوز با یک اسباببازی بازی میکند، ضرورتی برای کنار گذاشتن آن وجود ندارد.
اگر چند اسباببازی برای مدت طولانی بدون استفاده ماندهاند، میتوان بخشی از آنها را کنار گذاشت و بعداً دوباره وارد فضای بازی کرد.
بنابراین به جای دنبال کردن یک برنامه خشک، بهتر است از علاقه واقعی کودک بهعنوان معیار استفاده شود.
چرا داشتن اسباببازی کمتر گاهی باعث بازی بیشتر میشود؟
وقتی تعداد زیادی اسباببازی همزمان جلوی کودک قرار دارد، انتخاب کردن نیز خودش تبدیل به یک مسئله میشود.
کودک ممکن است از یک وسیله به وسیله دیگر برود، چند ثانیه با هرکدام بازی کند و بدون اینکه وارد یک بازی عمیق شود، مدام وسایل مختلف را جابهجا کند.
مطالعه مربوط به تعداد اسباببازیها نیز نشان داد که در شرایط چهار اسباببازی، کودکان در مقایسه با شرایط شانزده اسباببازی، مدت بیشتری با هر اسباببازی درگیر بودند و از آنها به شیوههای متنوعتری استفاده کردند.
البته این نتیجه را نباید به همه سنین و همه موقعیتها تعمیم داد؛ مطالعه روی کودکان نوپا و در جلسات بازی کنترلشده انجام شده است.
اما برای والدین یک ایده کاربردی دارد:
گاهی به جای اضافه کردن وسایل جدید، بهتر است محیط بازی را سادهتر کنیم.
چگونه یک اسباببازی قدیمی را دوباره جذاب کنیم؟
برای جذابتر کردن یک اسباببازی قدیمی، همیشه لازم نیست اسباببازی جدیدی خریداری شود.
روشهای مختلفی وجود دارد که میتوانند تجربه بازی را تغییر دهند.
یک داستان جدید بسازید
یک فیگور یا عروسک میتواند امروز پزشک باشد و فردا فضانورد، معلم، راننده یا قهرمان یک داستان خیالی.
از کودک بپرسید:
«اگر این شخصیت امروز وارد یک شهر ناشناخته شود، چه اتفاقی میافتد؟»
همین سؤال ساده میتواند مسیر بازی را تغییر دهد.
چند اسباببازی را با هم ترکیب کنید
یکی از بهترین روشهای افزایش تنوع، ترکیب اسباببازیهایی است که در ابتدا برای استفاده در کنار یکدیگر طراحی نشدهاند.
برای مثال:
ماشین + قطعات ساختنی
فیگور + خانه عروسکی
عروسک + وسایل نقشآفرینی
پازل + داستانگویی
قطعات ساختنی + حیوانات اسباببازی
ماشینها + جاده و ساختمانهای دستساز
این ترکیبها میتوانند یک اسباببازی ساده را وارد یک دنیای بازی بزرگتر کنند.
قوانین بازی را تغییر دهید
اگر یک بازی همیشه به یک شکل انجام شود، بعد از مدتی ممکن است تکراری شود.
گاهی کافی است یک قانون جدید اضافه کنید.
مثلاً در یک بازی مسابقهای:
این بار خودروها باید از مانع عبور کنند.
یا:
بازیکن باید قبل از حرکت یک مأموریت انجام دهد.
یا:
مسیر مسابقه توسط خود کودک طراحی شود.
تغییر کوچک در قوانین میتواند تجربهای متفاوت ایجاد کند.
محیط بازی را تغییر دهید
یک اسباببازی ممکن است در اتاق یک تجربه داشته باشد و در فضای باز تجربهای کاملاً متفاوت.
البته این کار باید با توجه به ایمنی و مناسب بودن اسباببازی انجام شود.
گاهی تغییر مکان بازی، بهتنهایی میتواند ایدههای تازهای ایجاد کند.
نقش والدین در جلوگیری از تکراری شدن بازی
والدین قرار نیست همیشه سرگرمکننده اصلی بازی باشند؛ اتفاقاً بخش مهمی از بازی باید توسط خود کودک هدایت شود.
آکادمی اطفال آمریکا بر اهمیت بازی کودکمحور و تعامل والد و کودک تأکید کرده و اشاره میکند که بازی مناسب میتواند فرصتهایی برای زبان، حل مسئله، خلاقیت، تعامل اجتماعی و یادگیری ایجاد کند.
نقش والد میتواند بیشتر شبیه «باز کردن درهای جدید» باشد تا تعیین کردن تمام مراحل بازی.
به جای دستور دادن، سؤال بپرسید
به جای اینکه بگویید:
«این ماشین را اینجا بگذار.»
میتوانید بپرسید:
«فکر میکنی این ماشین کجا میرود؟»
یا:
«اگر جاده خراب باشد، چه کار میکنی؟»
این نوع سؤالها فضای بیشتری برای تصمیمگیری کودک ایجاد میکنند.
اجازه دهید کودک اشتباه کند
اگر کودک در حال ساختن چیزی است، لازم نیست همیشه سریعترین راهحل را به او نشان دهیم.
گاهی بهتر است اجازه دهیم خودش امتحان کند، اشتباه کند و دوباره تلاش کند.
گزارش بالینی AAP نیز اشاره میکند که وقتی بزرگسال مستقیماً نحوه کار یک اسباببازی را به کودک آموزش میدهد، ممکن است فرصت کشف ویژگیهای دیگر آن اسباببازی کاهش پیدا کند؛ در مقابل، فرصت دادن برای اکتشاف مستقل میتواند به یادگیری و کشف کمک کند.
اسباببازیهای باز و اسباببازیهای محدود چه تفاوتی دارند؟
یکی از مفاهیم مهم در انتخاب اسباببازی، میزان آزادی کودک در استفاده از آن است.
بعضی محصولات یک مسیر مشخص برای بازی دارند.
اما برخی دیگر امکان استفادههای مختلفی دارند.
برای مثال، چند قطعه ساده ساختنی میتوانند تبدیل به خانه، ماشین، پل، قلعه یا هر چیز دیگری شوند.
یک عروسک نیز میتواند در داستانهای مختلف شخصیتهای متفاوتی داشته باشد.
این محصولات را میتوان نمونههایی از اسباببازیهایی دانست که فضای بیشتری برای بازی باز و تخیلی ایجاد میکنند.
AAP نیز بر ارزش اسباببازیهای سادهای مانند بلوکها، عروسکها، توپها، پازلها و حتی اشیای ساده در ایجاد فرصت برای تخیل و بازی تأکید کرده است.
بهترین انواع اسباببازی برای ایجاد تنوع در بازی
اگر هدف این است که کودک بتواند از یک وسیله، بازیهای مختلفی بسازد، بعضی گروههای اسباببازی ظرفیت بیشتری برای این کار دارند.
اسباببازیهای ساختنی
قطعات ساختنی میتوانند هر بار به شکل متفاوتی کنار هم قرار بگیرند.
این ویژگی باعث میشود نتیجه بازی الزاماً تکراری نباشد.
فیگورها و عروسکها
فیگورها و عروسکها میتوانند وارد داستانهای مختلف شوند.
امروز ممکن است شخصیت یک داستان در مدرسه باشد و فردا در یک ماجراجویی فضایی.
ماشینها و وسایل نقلیه
ماشینها میتوانند بخشی از مسابقه، شهرسازی، نقشآفرینی یا داستانهای مختلف باشند.
پازل و بازیهای فکری
این گروه معمولاً با مسئله، چالش و هدف مشخص سروکار دارد و میتوان بر اساس سطح دشواری یا نوع بازی، تنوع ایجاد کرد.
بازیهای رومیزی
بازیهای رومیزی نیز میتوانند با تغییر بازیکنان، تعداد نفرات یا شیوه انجام بازی تجربه متفاوتی ایجاد کنند؛ البته فقط در صورتی که قوانین محصول چنین انعطافی داشته باشد.
آیا خرید اسباببازی جدید همیشه راهحل مناسبی است؟
نه.
اگر کودک از یک اسباببازی خسته شده، اولین واکنش نباید همیشه خرید محصول جدید باشد.
ابتدا بهتر است بررسی کنیم:
آیا کودک واقعاً اسباببازی را دوست ندارد؟
آیا نحوه استفاده از آن برایش تکراری شده؟
آیا تعداد زیادی اسباببازی همزمان در اختیار دارد؟
آیا اسباببازی با سن و علاقه فعلی او هماهنگ است؟
آیا میتوان آن را با اسباببازی دیگری ترکیب کرد؟
آیا کودک به یک ایده یا همراه برای شروع بازی نیاز دارد؟
گاهی پاسخ به همین سؤالها مشکل را حل میکند.
از طرف دیگر، اگر کودک واقعاً علاقهای به یک نوع بازی ندارد، اصرار برای استفاده مداوم از آن نیز منطقی نیست.
هدف، ایجاد فرصت برای بازی است؛ نه مجبور کردن کودک به استفاده از یک محصول خاص.
آیا تعداد زیاد اسباببازی باعث بیحوصلگی کودک میشود؟
نمیتوان گفت تعداد زیاد اسباببازی بهطور قطعی باعث بیحوصلگی همه کودکان میشود.
اما شواهد موجود نشان میدهد که در برخی شرایط، دسترسی همزمان به تعداد کمتر اسباببازی میتواند به بازی متمرکزتر و متنوعتر در کودکان نوپا کمک کند.
بنابراین بهتر است به جای سؤال «چند اسباببازی باید داشته باشیم؟» سؤال دقیقتری بپرسیم:
«آیا کودک میتواند از اسباببازیهایی که در اختیار دارد، به شکل معنادار و خلاقانه استفاده کند؟»
این تغییر نگاه بسیار مهم است.
تنوع در بازی لزوماً به معنی تنوع در اسباببازی نیست
این شاید مهمترین نکته این مقاله باشد.
برای ایجاد تنوع، همیشه لازم نیست محصولات بیشتری بخریم.
گاهی میتوان با همان اسباببازیهای موجود، بازیهای کاملاً متفاوتی ساخت.
یک جعبه قطعات ساختنی میتواند امروز تبدیل به خانه شود، فردا به پارکینگ و روز بعد به یک شهر خیالی.
یک مجموعه فیگور میتواند یک روز داستان خانوادگی داشته باشد و روز دیگر وارد یک ماجراجویی شود.
ماشینها میتوانند مسابقه دهند، در یک شهر خیالی حرکت کنند یا بخشی از یک عملیات نجات باشند.
بنابراین تنوع واقعی بازی بیشتر به «ایده و شیوه استفاده» مربوط است تا تعداد اسباببازیها.
چند ایده ساده برای تنوع دادن به بازی کودکان
اگر کودک احساس میکند دیگر حوصله اسباببازیهایش را ندارد، این ایدهها میتوانند شروع خوبی باشند:
شهر اسباببازی بسازید
با استفاده از قطعات ساختنی، جعبههای مقوایی و ماشینها یک شهر کوچک بسازید.
برای شهر خیابان، پارکینگ، فروشگاه، خانه و ایستگاه طراحی کنید.
داستان سه شخصیت
سه فیگور یا عروسک انتخاب کنید و از کودک بخواهید برای آنها یک داستان بسازد.
هر شخصیت باید یک ویژگی یا مأموریت مشخص داشته باشد.
مسابقه با قوانین جدید
با ماشینهای اسباببازی یک مسیر بسازید و هر بار یک قانون جدید به مسابقه اضافه کنید.
ساختن بدون نقشه
اگر کودک به ساختنیها علاقه دارد، یک بار بدون استفاده از دستورالعمل از او بخواهید هر چیزی که دوست دارد بسازد.
مأموریت مخفی
یک مأموریت خیالی برای اسباببازی تعریف کنید:
«این شخصیت باید قبل از غروب به خانه برگردد.»
حالا کودک باید مسیر، موانع و راهحل را خودش طراحی کند.
ترکیب چند دنیای مختلف
ماشینها را وارد دنیای فیگورها کنید.
برای عروسکها یک ساختمان بسازید.
برای حیوانات یک باغ وحش طراحی کنید.
برای شخصیتها یک شهر بسازید.
ترکیب چند نوع اسباببازی میتواند امکانات بازی را چند برابر کند.
چه زمانی باید اسباببازی را کنار بگذاریم؟
گاهی واقعاً وقت آن رسیده است که یک اسباببازی برای مدتی کنار گذاشته شود.
اگر کودک مدت زیادی است با آن بازی نمیکند، میتوان آن را در یک جعبه یا محل نگهداری مناسب قرار داد.
ممکن است چند ماه بعد، همان اسباببازی دوباره برای کودک جذاب شود.
البته اگر محصول آسیب دیده، قطعه خطرناک دارد یا دیگر از نظر سنی مناسب کودک نیست، مسئله فقط خستگی از اسباببازی نیست و باید ایمنی و شرایط استفاده نیز بررسی شود.
اگر کودک از همه اسباببازیهایش خسته شده باشد چه کنیم؟
اگر کودک مدتی است تقریباً به هیچ اسباببازیای علاقه نشان نمیدهد، بهتر است فقط روی خرید محصول جدید تمرکز نکنیم.
گاهی کودک به یک تجربه متفاوت نیاز دارد:
بازی در فضای باز
نقاشی و کاردستی
ساختن با وسایل ساده
داستانگویی
کتاب خواندن
بازی با والدین
بازی با خواهر یا برادر
فعالیتهای حرکتی
یا حتی مدتی بازی آزاد و بدون برنامه
بازی قرار نیست همیشه با یک اسباببازی خاص انجام شود.
AAP نیز بازی آزاد و بدون برنامه و فرصت برای بازی کودکمحور را بخش مهمی از تجربه کودکی میداند.
نقش صفحهنمایش در بیعلاقه شدن به اسباببازیها
در بعضی خانوادهها، کودک بعد از مدتی استفاده زیاد از محتوای دیجیتال، علاقه کمتری به شروع بازیهای فیزیکی نشان میدهد.
این موضوع میتواند تا حدی به تفاوت تجربه مربوط باشد؛ محتوای دیجیتال معمولاً سریع، آماده و کمنیاز به شروع کردن است، در حالی که بازی آزاد با اسباببازی ممکن است نیازمند تخیل، تصمیمگیری و ساختن ایده اولیه باشد.
آکادمی اطفال آمریکا اشاره میکند که برای بعضی کودکان، فعالیتهای دیجیتال میتوانند به دلیل رضایت فوری و قابل پیشبینی بودن، از شروع یک بازی خلاقانه آسانتر به نظر برسند.
بنابراین اگر کودک برای شروع بازی با اسباببازی مقاومت میکند، گاهی بهتر است به جای معرفی یک اسباببازی جدید، محیط بازی را سادهتر و جذابتر کنیم و یک فعالیت مشترک کوتاه را آغاز کنیم.
چگونه یک محیط مناسب برای بازی بسازیم؟
محیط بازی نیز به اندازه خود اسباببازی اهمیت دارد.
یک فضای بازی مناسب لازم نیست بزرگ یا پر از وسایل باشد.
اسباببازیها را مرتب و قابل دسترس قرار دهید
اگر کودک نتواند اسباببازیها را ببیند یا به آنها دسترسی داشته باشد، احتمال استفاده از آنها کمتر میشود.
همه چیز را همزمان نمایش ندهید
بخشی از اسباببازیها را میتوان نگهداری کرد و در زمان مناسب دوباره در اختیار کودک قرار داد.
فضای خالی برای ساختن ایجاد کنید
اگر کودک اسباببازی ساختنی، ماشین، فیگور یا بازیهای رومیزی دارد، وجود یک سطح مناسب برای بازی میتواند کاربرد آنها را بیشتر کند.
محیط را بیش از حد شلوغ نکنید
یک فضای بیش از حد شلوغ میتواند انتخاب را سختتر کند.
مطالعه مربوط به تعداد اسباببازیها نیز نشان داد که کاهش تعداد اسباببازیهای همزمان در محیط بازی، در کودکان نوپا با تمرکز و تنوع بیشتر در نحوه بازی همراه بود.
آیا اسباببازی ساده میتواند از یک اسباببازی پیچیده جذابتر باشد؟
بله.
پیچیدهتر بودن یک اسباببازی الزاماً به معنی امکان بازی بیشتر نیست.
یک محصول بسیار پرجزئیات ممکن است دقیقاً مشخص کند که کودک باید چه کاری انجام دهد.
در مقابل، یک مجموعه ساده از قطعات میتواند به کودک اجازه دهد خودش تصمیم بگیرد چه چیزی بسازد.
AAP نیز تأکید کرده است که اسباببازیهای سادهای مانند بلوکها، توپها، عروسکها، پازلها و اشیای ساده میتوانند فرصتهای ارزشمندی برای خلاقیت و بازی ایجاد کنند و یک اسباببازی خوب الزاماً نباید گران یا بسیار پیچیده باشد.
چگونه هنگام خرید اسباببازی، احتمال تکراری شدن بازی را کمتر کنیم؟
اگر هدف شما خرید اسباببازیای است که بتواند مدت بیشتری مورد استفاده قرار بگیرد، به جای تمرکز صرف بر ظاهر محصول، چند سؤال مهم را بررسی کنید:
آیا کودک میتواند با آن چند نوع بازی انجام دهد؟
آیا امکان بازی فردی و گروهی وجود دارد؟
آیا میتوان آن را با اسباببازیهای دیگر ترکیب کرد؟
آیا کودک میتواند داستان یا سناریوی خودش را بسازد؟
آیا سطح دشواری بازی با رشد کودک قابل تغییر است؟
آیا اسباببازی به یک عملکرد واحد محدود شده یا امکانات متنوعی دارد؟
این پرسشها معمولاً اطلاعات مفیدتری نسبت به صرفاً توجه کردن به تعداد قابلیتهای درجشده روی بستهبندی در اختیار والدین قرار میدهند.
اشتباهات رایج والدین در مواجهه با بیحوصلگی کودک از اسباببازی
خرید فوری یک اسباببازی جدید
اولین راهحل نباید همیشه خرید باشد.
گاهی تغییر روش بازی کافی است.
اصرار به استفاده از یک اسباببازی
اگر کودک علاقهای ندارد، مجبور کردن او معمولاً راه خوبی برای ایجاد علاقه نیست.
نشان دادن دائمی نحوه بازی
گاهی والدین آنقدر سریع نحوه استفاده از اسباببازی را توضیح میدهند که فرصت کشف کردن از کودک گرفته میشود.
در اختیار گذاشتن همه اسباببازیها بهصورت همزمان
همانطور که شواهد مربوط به کودکان نوپا نشان داده، محیط سادهتر میتواند در بعضی شرایط به بازی متمرکزتر کمک کند.
مقایسه کودک با دیگران
اینکه کودک دیگری ساعتها با یک اسباببازی بازی میکند، به این معنی نیست که کودک شما نیز باید همان رفتار را داشته باشد.
علاقه و سبک بازی کودکان با یکدیگر متفاوت است.
آیا خسته شدن از اسباببازی طبیعی است؟
در بسیاری از موارد، بله.
کودکان در طول رشد علایق خود را تغییر میدهند.
ممکن است یک کودک مدتی عاشق ماشین باشد، سپس به ساختنیها علاقهمند شود و بعدتر بازیهای فکری یا فیگورها برایش جذابتر شوند.
بنابراین هدف از انتخاب اسباببازی این نیست که یک محصول برای همیشه مورد علاقه کودک باقی بماند.
هدف این است که در هر مرحله، فرصت مناسبی برای بازی، کشف و تجربه در اختیار او قرار گیرد.
تنوع واقعی در بازی چگونه ایجاد میشود؟
تنوع واقعی از سه چیز به وجود میآید:
تنوع در نوع اسباببازی
تنوع در روش استفاده از اسباببازی
و تنوع در محیط و همراهان بازی
اگر کودک فقط اسباببازیهای بیشتری داشته باشد اما همیشه با آنها به یک روش بازی کند، تنوع زیادی ایجاد نشده است.
اما اگر با تعداد محدودی اسباببازی بتواند داستانهای مختلف بسازد، قوانین بازی را تغییر دهد، قطعات را ترکیب کند و با افراد مختلف بازی کند، تجربه بازی میتواند بسیار متنوعتر شود.
در تماس باشید
مشاوره خرید اسباب بازی مناسب کوک شما
جمعبندی؛ برای رفع بیحوصلگی کودک همیشه اسباببازی جدید لازم نیست
خسته شدن کودک از یک اسباببازی اتفاقی طبیعی است و لزوماً نشاندهنده بیکیفیتی محصول یا مشکل در رفتار کودک نیست.
گاهی تازگی اسباببازی از بین میرود، گاهی کودک به ایده جدیدی برای بازی نیاز دارد و گاهی نیز تعداد زیاد اسباببازیهای در دسترس باعث میشود هیچکدام فرصت کافی برای بازی عمیق پیدا نکنند.
راهحل همیشه خرید اسباببازی جدید نیست.
میتوان اسباببازیها را بهصورت دورهای جابهجا کرد، چند اسباببازی را با یکدیگر ترکیب کرد، داستانهای جدید ساخت، قوانین بازی را تغییر داد، محیط بازی را عوض کرد و به کودک اجازه داد خودش شیوه استفاده از اسباببازی را کشف کند.
مهمتر از همه، باید به یاد داشت که ارزش یک اسباببازی فقط به تعداد قابلیتها، قیمت یا ظاهر آن بستگی ندارد. یک اسباببازی ساده میتواند ساعتها بازی خلاقانه ایجاد کند، اگر کودک برای کشف و استفاده از آن آزادی داشته باشد.
در نهایت، هدف از خرید اسباببازی نباید پر کردن اتاق کودک با وسایل بیشتر باشد؛ هدف باید فراهم کردن فرصتهای بیشتر برای بازی باشد.
گاهی برای ایجاد تنوع، به جای «اسباببازی بیشتر» به «ایدههای بیشتر برای بازی» نیاز داریم.