آموزش کامل بازی حکم؛ قوانین، نحوه بازی، امتیازدهی و ترفندهای حرفهای
آموزش کامل بازی حکم؛ قوانین، نحوه بازی، امتیازدهی و ترفندهای حرفهای
بازی حکم یکی از شناختهشدهترین و محبوبترین بازیهای ورق در ایران است؛ بازیای که در ظاهر قوانین نسبتاً سادهای دارد، اما وقتی وارد جزئیات آن میشوید، متوجه میشوید که حافظه، تحلیل کارتها، پیشبینی حرکت حریف و هماهنگی با یار نقش بسیار مهمی در نتیجه بازی دارند.
در حکم، چهار بازیکن معمولاً در قالب دو تیم دونفره مقابل یکدیگر قرار میگیرند. هر بازیکن ۱۳ کارت دریافت میکند و یکی از بازیکنان که «حاکم» نام دارد، پیش از کامل شدن پخش کارتها، خال حکم را انتخاب میکند. پس از آن، بازیکنان باید در هر دست، در صورت داشتن کارت از خال شروعشده، همان خال را بازی کنند. اگر بازیکنی آن خال را نداشته باشد، میتواند کارت دیگری از جمله کارت حکم بازی کند. بالاترین کارت حکم، دست را میبرد و اگر هیچ کارت حُکمی بازی نشده باشد، بالاترین کارت از خال شروعشده برنده است.
همین قانون ساده باعث میشود هر کارت اهمیت متفاوتی پیدا کند. برای مثال، یک ۲ از خال حکم میتواند از آس یک خال غیرحکم قویتر باشد. بنابراین در حکم فقط ارزش اسمی کارت مهم نیست؛ بلکه باید بدانید کارت در چه خالی، در چه زمانی و مقابل چه کارتهایی بازی میشود.
در این مقاله، بازی حکم را از صفر تا سطح پیشرفته یاد میگیریم. ابتدا با کارتها، تعداد بازیکنان و مفهوم حاکم و حکم آشنا میشویم، سپس نحوه تعیین حاکم، پخش کارت، انتخاب خال حکم، اجرای هر دست، قوانین بریدن با حکم، امتیازدهی و حالتهای خاص را بررسی میکنیم. در بخشهای پایانی نیز سراغ استراتژی، ترفندهای حرفهای، اشتباهات رایج و پرسشهای متداول میرویم.
۱. بازی حکم چیست؟
حکم یک بازی ورق از خانواده بازیهای Trick-Taking یا «دستبردنی» است. در این نوع بازیها، بازیکنان در هر دور یک کارت بازی میکنند و یکی از کارتها بر اساس قوانین همان بازی برنده میشود. برنده آن دور معمولاً شروعکننده دور بعدی است.
در حکم، یک خال بهعنوان خال حکم (Trump Suit) انتخاب میشود. از آن لحظه، هر کارت از خال حکم میتواند کارتهای سه خال دیگر را شکست دهد؛ البته اگر چند کارت از خود خال حکم در یک دست بازی شوند، بالاترین کارت حکم برنده خواهد بود.
نسخه رایج چهار نفره حکم با یک دسته استاندارد ۵۲ کارتی انجام میشود. چهار بازیکن به دو تیم دو نفره تقسیم میشوند و یارها معمولاً روبهروی یکدیگر مینشینند. ترتیب ارزش کارتها در هر خال از بالا به پایین چنین است:
آس، شاه، بیبی، سرباز، ۱۰، ۹، ۸، ۷، ۶، ۵، ۴، ۳، ۲
در نتیجه آس بالاترین کارت هر خال و ۲ پایینترین کارت همان خال است.
اما یک استثنای بسیار مهم وجود دارد: وقتی مثلاً دل حکم باشد، ۲ دل از آس پیک بالاتر است؛ چون دل خال حکم است.
هدف بازی حکم چیست؟
در حالت رایج چهار نفره، هر دور شامل حداکثر ۱۳ دست است و تیمها تلاش میکنند حداقل ۷ دست از ۱۳ دست را ببرند. تیمی که به هفت دست برسد، آن دور را میبرد. در بسیاری از قوانین رایج، برد عادی یک امتیاز دارد و بازی اصلی تا رسیدن یک تیم به امتیاز توافقشده، معمولاً ۷ امتیاز، ادامه پیدا میکند.
البته شیوه امتیازدهی میتواند در جمعهای مختلف متفاوت باشد؛ برای مثال قوانین مربوط به «کوت» و امتیاز آن ممکن است در خانهها یا نسخههای مختلف تفاوت داشته باشد. بنابراین در یک بازی دوستانه بهتر است قبل از شروع، روی سیستم امتیازدهی توافق کنید.
۲. وسایل لازم و تعداد بازیکنان
برای بازی استاندارد حکم چهار نفره فقط به یک دسته ۵۲تایی کارت بازی بدون جوکر نیاز دارید.
بازیکنان به دو تیم تقسیم میشوند:
- تیم اول: دو بازیکن
- تیم دوم: دو بازیکن
یار هر بازیکن روبهروی او مینشیند.
یکی از بازیکنان نیز در هر دور نقش حاکم را بر عهده دارد. حاکم سه امتیاز مهم دارد:
- کارتها ابتدا برای او پخش میشود.
- بر اساس کارتهای اولیه، خال حکم را انتخاب میکند.
- اولین کارت بازی را در اولین دست میاندازد.
بنابراین حاکم بودن فقط یک عنوان نیست؛ تصمیم حاکم درباره انتخاب خال حکم میتواند کل روند یک دور را تغییر دهد.
۳. معنی حاکم و حکم در بازی حکم
دو واژه اصلی که از همان ابتدای بازی باید با آنها آشنا شوید، حاکم و حکم هستند.
حاکم کیست؟
حاکم بازیکنی است که در آن دور اختیار انتخاب خال حکم را دارد. در روش رایج تعیین حاکم، کارتها یکییکی میان بازیکنان پخش میشوند و اولین بازیکنی که آس دریافت کند، حاکم میشود. برای پیدا کردن یار حاکم نیز در برخی قوانین، پخش کارت ادامه پیدا میکند تا بازیکن دیگری آس بگیرد و او بهعنوان یار حاکم مشخص شود.
روش تعیین حاکم ممکن است در جمعهای مختلف متفاوت باشد. بعضی گروهها حاکم را با قرعه، برنده دور قبل یا روش توافقی مشخص میکنند.
حکم چیست؟
حکم نام خالی است که حاکم برای آن دور انتخاب میکند.
چهار خال استاندارد عبارتاند از:
- ♠ پیک
- ♥ دل
- ♦ خشت
- ♣ گشنیز
اگر حاکم مثلاً پیک را حکم کند، تمام کارتهای پیک نسبت به کارتهای غیرپیک برتری دارند.
نکته بسیار مهم این است که حکم یک «کارت» نیست؛ یک خال کامل است.
بنابراین اگر پیک حکم باشد، از ۲ پیک تا آس پیک همگی حکم محسوب میشوند.
۴. نحوه پخش کارت در بازی حکم چهار نفره
یکی از مهمترین قسمتهای آموزش حکم، یادگیری نحوه صحیح پخش کارت است.
در روش رایج، حاکم ابتدا فقط ۵ کارت دریافت میکند. حاکم با دیدن همین پنج کارت باید خال حکم را انتخاب کند. پس از اعلام حکم، پخش کارت ادامه پیدا میکند تا هر بازیکن در مجموع ۱۳ کارت داشته باشد. در منابع قوانین حکم چهار نفره، این پخش معمولاً به شکل ۵ کارت در مرحله اول و سپس دو نوبت ۴ کارتی توضیح داده شده است.
چرا حاکم باید قبل از دیدن همه کارتها حکم را مشخص کند؟
چون این قسمت یکی از مهمترین عناصر استراتژیک بازی است.
حاکم مجبور است با اطلاعات ناقص تصمیم بگیرد.
فرض کنید در پنج کارت اول خود:
- آس حکم دارد؛
- شاه حکم دارد؛
- چند کارت دیگر از همان خال دارد؛
- و در خالهای دیگر کارتهای متوسطی دارد.
در چنین شرایطی انتخاب آن خال میتواند منطقی باشد.
اما اگر در پنج کارت اولیه هیچ خالی برتری واضح نداشته باشید، انتخاب حکم سختتر میشود.
به همین دلیل، انتخاب حکم را نباید فقط بر اساس «تعداد کارتهای یک خال» انجام داد؛ کیفیت کارتها نیز اهمیت دارد.
۵. چگونه بهترین خال را برای حکم انتخاب کنیم؟
اینجا اولین بخش جدی استراتژی حکم شروع میشود.
فرض کنید پنج کارت اولیه شما اینها باشند:
آس دل، شاه دل، ۹ دل، ۴ دل، ۲ پیک
در این حالت دل گزینه بسیار خوبی برای حکم است؛ چون علاوه بر داشتن تعداد مناسب کارت، دو کارت بسیار قدرتمند یعنی آس و شاه را نیز دارید.
اما اگر کارتهای شما چنین باشند:
۱۰ دل، ۸ دل، ۶ دل، ۴ دل، ۳ دل
صرفاً داشتن پنج کارت دل به معنی انتخاب قطعی دل نیست. ممکن است تعداد کارتها زیاد باشد، اما قدرت بالای کافی برای گرفتن دستها را نداشته باشید.
بنابراین هنگام انتخاب حکم، چند عامل را بررسی کنید:
تعداد کارتهای یک خال
داشتن کارتهای متعدد از یک خال معمولاً مزیت محسوب میشود، چون در ادامه میتوانید با آن خال فشار بیشتری ایجاد کنید.
کارتهای بالای آن خال
آس، شاه و بیبی ارزش بالایی دارند، اما ارزش واقعی آنها به شرایط بازی بستگی دارد.
ترکیب کلی دست
ممکن است یک خال چهار کارت داشته باشد ولی شامل آس و شاه باشد، در حالی که خالی دیگر پنج کارت ضعیف داشته باشد. در چنین شرایطی، تعداد کارت بهتنهایی معیار مناسبی نیست.
امکان بریدن خالهای دیگر
داشتن تعداد کمی کارت از یک خال میتواند در ادامه باعث شود زودتر از آن خال خالی شوید و بتوانید با حکم، دستهای مهم حریف را ببرید.
این موضوع در سطح حرفهای اهمیت بسیار زیادی دارد.
۶. ترتیب ارزش کارتها و نحوه برنده شدن هر دست
پس از اعلام حکم، بازی شروع میشود.
حاکم اولین کارت را بازی میکند. بازیکنان دیگر به ترتیب باید در صورت امکان همان خال را دنبال کنند.
برای مثال، فرض کنید حاکم یک آس دل بازی کرده و دل حکم نیست.
اگر شما دل داشته باشید، باید دل بازی کنید.
نمیتوانید در حالی که دل دارید، پیک یا حکم بازی کنید.
اگر دل نداشته باشید، آنوقت میتوانید کارت دیگری بازی کنید؛ از جمله یک کارت حکم.
اگر کسی حکم بازی کند چه اتفاقی میافتد؟
فرض کنیم خال شروعشده پیک است و حکم دل است.
کارتها:
- بازیکن اول: آس پیک
- بازیکن دوم: ۱۰ پیک
- بازیکن سوم: ۳ دل
- بازیکن چهارم: شاه پیک
با اینکه آس پیک بالاترین کارت پیک است، ۳ دل برنده دست میشود؛ چون دل حکم است.
این یکی از اساسیترین قوانین حکم است.
۷. قانون «باید خال بدهی» و بریدن با حکم
یکی از مهمترین قوانین حکم این است:
اگر از خال شروعشده کارت دارید، باید همان خال را بازی کنید.
مثلاً اگر نفر اول خشت بازی کند و شما حداقل یک کارت خشت در دست داشته باشید، حق ندارید بهجای خشت، حکم بازی کنید.
اما اگر هیچ خشتی نداشته باشید، آزاد هستید کارت دیگری بازی کنید.
اینجاست که مفهوم بریدن با حکم وارد بازی میشود.
اگر خال شروعشده را ندارید و یک کارت حکم بازی کنید، آن کارت میتواند دست را ببرد.
مثلاً:
- نفر اول: آس پیک
- نفر دوم: ۱۰ پیک
- نفر سوم: ۲ دل، در حالی که دل حکم است
- نفر چهارم: شاه پیک
اگر نفر سوم هیچ پیکی نداشته باشد، ۲ دل میتواند تمام پیکها را شکست دهد.
این قانون باعث میشود کارتهای کوچک حکم نیز بسیار ارزشمند باشند.
۸. برنده هر دست چه کسی است؟
برای تعیین برنده هر دست، این ترتیب را به خاطر بسپارید:
اول بررسی کن آیا حکم بازی شده است یا نه.
اگر حداقل یک کارت حکم بازی شده باشد، بالاترین حکم برنده است.
اگر هیچ حکم بازی نشده باشد، بالاترین کارت از خال شروعشده برنده است.
برنده دست، کارت اول دست بعدی را بازی میکند.
این چرخه تا پایان ۱۳ دست ادامه پیدا میکند یا زمانی که نتیجه دور از نظر امتیازی دیگر قابل تغییر نباشد.
۹. امتیازدهی در بازی حکم
در حالت رایج، هدف هر تیم گرفتن حداقل ۷ دست از ۱۳ دست است.
اگر تیم شما ۷ دست بگیرد و حریف مثلاً ۶ دست داشته باشد، تیم شما برنده آن دور است.
در بسیاری از قوانین، برد معمولی یک امتیاز دارد. اما حالتهای ویژهای مانند گرفتن هفت دست متوالی بدون اینکه حریف حتی یک دست بگیرد، میتواند امتیاز بیشتری داشته باشد. منابع مختلف برای حالتهای ویژه، بهخصوص امتیاز «کوت»، جزئیات یکسانی ارائه نمیکنند؛ بنابراین این بخش بهتر است پیش از بازی بر اساس قانون جمع شما مشخص شود.
در یک شیوه رایج:
برد عادی = ۱ امتیاز
و بازی تا رسیدن یکی از تیمها به امتیاز توافقشده ادامه پیدا میکند.
در بسیاری از منابع آموزشی، ۷ امتیاز بهعنوان هدف رایج بازی معرفی شده است.
۱۰. کوت در بازی حکم چیست؟
«کوت» یکی از اصطلاحات شناختهشده در حکم است و معمولاً به حالتی اشاره دارد که یک تیم بدون اینکه تیم مقابل حتی یک دست بگیرد، هفت دست لازم را پشت سر هم میبرد.
اهمیت کوت فقط در نتیجه آن دور نیست؛ در بسیاری از قوانین، امتیاز آن بیشتر از برد معمولی محاسبه میشود. در برخی قوانین رایج، کوت توسط تیم حاکم و کوت توسط تیم مقابل حاکم حتی امتیاز متفاوتی دارند.
از آنجا که این موضوع یکی از قسمتهایی است که بین قوانین خانگی اختلاف زیادی دارد، قبل از شروع بازی باید مشخص کنید:
- کوت چند امتیاز دارد؟
- اگر تیم حاکم کوت شود چه میشود؟
- اگر تیم مقابل حاکم کوت کند چه امتیازی دارد؟
- آیا بازی با همان سیستم امتیازدهی تا ۷ ادامه دارد؟
این توافق ساده از اختلاف هنگام بازی جلوگیری میکند.
۱۱. نقش یار در بازی حکم
حکم فقط یک بازی فردی نیست؛ در حالت چهار نفره، همکاری با یار بخش مهمی از استراتژی است.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
یار شما نباید در طول دست درباره کارتهایش به شما اطلاعات مستقیم بدهد.
بنابراین بازیکنان حرفهای باید بتوانند از نحوه بازی کارتها اطلاعات استخراج کنند.
مثلاً اگر یار شما در یک خال، کارت بسیار بالایی بازی میکند، ممکن است نشان دهد آن خال برای او اهمیت داشته یا قصد داشته باشد دست را بگیرد.
از طرف دیگر، وقتی بازیکنی یک خال را ندارد و مجبور میشود کارت دیگری بازی کند، این موضوع اطلاعات بسیار ارزشمندی درباره دست او ایجاد میکند.
بازیکن حرفهای فقط کارتهای روی میز را نمیبیند؛ کارتهایی را که دیگران نمیتوانند بازی کنند نیز به خاطر میسپارد.
۱۲. آموزش حافظه در حکم؛ چگونه کارتهای بازیشده را به خاطر بسپاریم؟
لازم نیست از همان ابتدا تمام ۵۲ کارت را حفظ کنید.
بهتر است با اطلاعات مهم شروع کنید.
اول کارتهای بزرگ را به خاطر بسپارید:
آس، شاه، بیبی و سرباز
سپس به مرور متوجه شوید از هر خال چه تعداد کارت باقی مانده است.
مثلاً اگر آس و شاه پیک قبلاً بازی شدهاند، میدانید دیگر این دو کارت در دست هیچکس نیستند.
اگر چند پیک پشت سر هم بازی شده و شما میدانید یک بازیکن پیک ندارد، احتمال اینکه بتواند در ادامه با حکم ببرد بیشتر میشود.
این اطلاعات در پایان دور بسیار مهم میشوند.
۱۳. استراتژی انتخاب حکم برای بازیکن حرفهای
انتخاب حکم باید بر اساس سه سؤال انجام شود:
۱. چند کارت از این خال دارم؟
۲. کارتهای بالای این خال چقدر قوی هستند؟
۳. آیا بعداً میتوانم از این خال برای کنترل بازی استفاده کنم؟
اگر یک خال هم تعداد مناسبی کارت داشته باشد و هم کارتهای بالای آن را در اختیار داشته باشید، معمولاً گزینه مناسبی برای حکم است.
اما یک نکته پیشرفته وجود دارد:
گاهی تعداد کم کارت حکم هم میتواند مفید باشد.
چرا؟
چون اگر از خالهای دیگر سریع خالی شوید، میتوانید در دستهای بعدی با حکم وارد شوید و کارت قدرتمند حریف را شکست دهید.
بنابراین همیشه نمیتوان گفت «بیشترین تعداد کارت = بهترین حکم».
۱۴. آس را چه زمانی بازی کنیم؟
یکی از اشتباهات رایج بازیکنان تازهکار این است که هر زمان آس دارند، سریع آن را بازی میکنند.
اما آس فقط زمانی قدرتمند است که شرایط دست اجازه دهد.
اگر احتمال میدهید حریف از آن خال خالی باشد و بتواند با حکم شما را ببرد، بازی کردن آس ممکن است باعث از دست رفتن یک کارت بسیار ارزشمند شود.
به همین دلیل، قبل از بازی آس از خودتان بپرسید:
چه کسی احتمالاً از این خال خالی است؟
آیا حکمهای زیادی باقی ماندهاند؟
اگر این دست را ببرم، چه کارتی را برای دست بعد بازی خواهم کرد؟
این نوع سؤالها تفاوت میان بازی تفریحی و بازی استراتژیک را ایجاد میکنند.
۱۵. چرا کارتهای کوچک حکم مهم هستند؟
تصور کنید دل حکم است.
شما ۲ دل دارید.
شاید در نگاه اول فکر کنید ۲ دل کارت ضعیفی است، اما اگر حریف آس پیک بازی کند و شما پیک نداشته باشید، همان ۲ دل میتواند آس پیک را شکست دهد.
بنابراین ارزش کارت در حکم مطلق نیست؛ نسبی است.
یک ۲ حکم میتواند در زمان مناسب بسیار ارزشمندتر از یک شاه غیرحکم باشد.
این نکته را هرچه بیشتر بازی کنید، بهتر درک خواهید کرد.
۱۶. چه زمانی حکم را بازی کنیم؟
استفاده از حکم باید با برنامه باشد.
اگر تمام حکمهای خود را خیلی زود مصرف کنید، ممکن است در پایان بازی دیگر قدرتی برای بریدن دستهای مهم نداشته باشید.
از طرف دیگر، اگر حکمهای خود را بیش از حد نگه دارید، ممکن است فرصتهای ارزشمند را از دست بدهید.
یک روش مناسب این است که همیشه از خود بپرسید:
آیا این دست ارزش مصرف کردن یک حکم را دارد؟
اگر حریف فقط یک کارت کمارزش بازی کرده و شما میتوانید با یک کارت معمولی دست را ببرید، شاید بهتر باشد حکم خود را ذخیره کنید.
اما اگر حریف کارت بسیار قدرتمندی بازی کرده و بردن آن دست اهمیت زیادی دارد، استفاده از حکم میتواند کاملاً منطقی باشد.
۱۷. اشتباهات رایج در بازی حکم
اشتباه اول: انتخاب حکم فقط بر اساس تعداد کارت
پنج کارت ضعیف یک خال همیشه بهتر از چهار کارت قوی نیستند.
اشتباه دوم: بازی کردن سریع آس
آس ارزشمند است، اما زمان استفاده از آن اهمیت دارد.
اشتباه سوم: هدر دادن حکمهای کوچک
کارتهای کوچک حکم میتوانند در پایان بازی بسیار مهم باشند.
اشتباه چهارم: فراموش کردن کارتهای بازیشده
اگر ندانید چه کارتهایی قبلاً خارج شدهاند، پیشبینی آینده بسیار سختتر میشود.
اشتباه پنجم: بازی نکردن بر اساس وضعیت یار
در حکم چهار نفره باید فقط به دست خودتان نگاه نکنید؛ کارتهای یار و حریفان نیز اهمیت دارند.
اشتباه ششم: تلاش برای بردن هر دست
لازم نیست هر ۱۳ دست را ببرید.
هدف اصلی گرفتن حداقل ۷ دست است.
گاهی از دست دادن یک دست کماهمیت میتواند به شما کمک کند کارتهای مهمتر خود را برای ادامه بازی نگه دارید.
۱۸. چند ترفند ساده برای بهتر بازی کردن حکم
اگر تازه شروع کردهاید، این چند نکته را به خاطر بسپارید:
اول: کارتهای بزرگ بازیشده را به خاطر بسپارید.
دوم: تعداد حکمهای باقیمانده را تا حد امکان دنبال کنید.
سوم: وقتی خالی از یک خال شدید، این موضوع را بهعنوان یک اطلاعات استراتژیک ثبت کنید.
چهارم: قبل از بازی هر کارت، به دست بعدی هم فکر کنید.
پنجم: همیشه سعی نکنید قهرمان هر دست باشید.
ششم: اگر یارتان دست را برد، ببینید چرا آن کارت را بازی کرده است.
هفتم: حاکم بودن را به معنی برتری قطعی ندانید؛ حاکم فقط اختیار انتخاب حکم را دارد.
۱۹. بازی حکم دو نفره و سه نفره
حکم فقط به شکل چهار نفره بازی نمیشود. قوانین و نسخههای دو نفره و سه نفره نیز وجود دارند، اما ساختار آنها با بازی چهار نفره متفاوت است. منابع قوانین حکم نیز نسخههای ۲، ۳ و ۴ نفره را بهعنوان حالتهای جداگانه توضیح میدهند.
حکم دو نفره
در یکی از روشهای شناختهشده، به هر بازیکن ابتدا پنج کارت داده میشود و بقیه کارتها بهعنوان دسته ذخیره کنار گذاشته میشوند. بازیکنان در ادامه از دسته کارت میکشند و تا زمانی که دسته تمام شود، دست خود را کامل میکنند.
چون در این حالت یار وجود ندارد، بخش بزرگی از استراتژی روی تحلیل مستقیم دست حریف و مدیریت کارتهای خود بازیکن متمرکز میشود.
حکم سه نفره
نسخه سه نفره نیز وجود دارد و در برخی قوانین یک کارت از دسته حذف میشود تا ۵۱ کارت باقی بماند و به هر بازیکن ۱۷ کارت برسد. روش امتیازدهی و تعیین برنده نیز با حالت چهار نفره متفاوت است.
بنابراین اگر جایی شنیدید «قانون حکم دو نفره» یا «حکم سه نفره»، نباید انتظار داشته باشید تمام قوانین آن دقیقاً با حکم چهار نفره یکی باشد.
۲۰. جمعبندی آموزش بازی حکم
برای یادگیری حکم، ابتدا باید پایههای بازی را کاملاً یاد بگیرید:
۵۲ کارت → ۴ بازیکن → ۲ تیم → ۱۳ کارت برای هر بازیکن → انتخاب حکم → ۱۳ دست → هدف حداقل ۷ دست
حاکم با دیدن پنج کارت ابتدایی، خال حکم را انتخاب میکند و سپس بازی آغاز میشود. هر بازیکن در صورت داشتن خال شروعشده باید همان خال را بازی کند. اگر آن خال را نداشته باشد، میتواند کارت دیگری، از جمله حکم، بازی کند. بالاترین حکم برنده است و اگر حکم بازی نشده باشد، بالاترین کارت خال شروعشده برنده خواهد بود.
اما بلد بودن این قوانین تنها مرحله اول است.
برای حرفهای شدن باید یاد بگیرید کارتهای بازیشده را دنبال کنید، تعداد حکمهای باقیمانده را تخمین بزنید، از کارتهای قدرتمند خود در زمان مناسب استفاده کنید، کارتهای کوچک حکم را دستکم نگیرید و از بازی یار خود اطلاعات استخراج کنید.
مهمتر از همه، باید بدانید که در حکم هر دست ارزش یکسانی ندارد.
ممکن است یک دست را عمداً واگذار کنید تا حکمهای خود را حفظ کنید. ممکن است آس خود را نگه دارید تا زمانی که مطمئن شوید حریف نمیتواند آن را ببرد. ممکن است یک کارت کوچک را بازی کنید تا یار خود را مجبور به گرفتن دست کنید.
همین تصمیمهای کوچک است که حکم را از یک بازی ساده با ورق به یک بازی استراتژیک تبدیل میکند.
اگر تازهکار هستید، در چند بازی اول فقط روی رعایت قانون خال و شناخت ارزش حکم تمرکز کنید. بعد از آن، حافظه کارتها و تحلیل بازی یار و حریف را وارد بازی خود کنید. با افزایش تجربه، کمکم میتوانید از روی چند کارت بازیشده حدس بزنید چه کارتهایی در دست بازیکنان دیگر باقی مانده است.
در نهایت، بهترین راه یادگیری حکم بازی کردن، اشتباه کردن و تحلیل همان اشتباهها است.
هرچه بیشتر بازی کنید، بهتر متوجه میشوید که یک بازیکن حرفهای فقط کارت خوبی ندارد؛ بلکه میداند چه زمانی کارت خوب خود را بازی کند و چه زمانی آن را نگه دارد.
نکته پایانی درباره قوانین حکم
حکم یک بازی با قوانین رایج و در عین حال با تعداد زیادی قانون محلی و خانوادگی است. برای مثال، شیوه تعیین حاکم، نحوه گردش حاکم و پخش، امتیاز کوت، هدف نهایی بازی و حتی برخی جزئیات شروع بازی ممکن است در جمعهای مختلف متفاوت باشد. منابع آموزشی معتبر نیز در برخی جزئیات امتیازدهی تفاوتهایی نشان میدهند.
بنابراین اگر میخواهید حکم را با دوستان یا خانواده بازی کنید، بهترین کار این است که قبل از اولین دست، قوانین مورد توافق خودتان را مشخص کنید.
با این حال، اصول پایه تقریباً همیشه یکسان باقی میمانند:
حاکم حکم را انتخاب میکند، بازیکنان در صورت امکان خال را دنبال میکنند، حکم از خالهای دیگر قویتر است و تیمی که دستهای بیشتری بگیرد، مسیر پیروزی را در اختیار میگیرد.
